Lądowanie W Normandii

Po II wojnie światowej marszałek Montgomery napisał książkę dotyczącą swojego zaangażowania w kampanię wyzwolenia Europy zatytułowaną „Od Normandii po Bałtyk”. Poniższa sekcja przewodnika przedstawia ogólny zarys tej kampanii oraz opisuje najważniejsze miejsca warte odwiedzenia.

Wiele muzeów, cmentarzy i pomników znajdujących się w krajach wyzwolonych ze względu na brak miejsca nie zostało umieszczonych w przewodniku. Będąc w podróży znajdziesz wiele szlaków wartych poznania i zgłębienia, być może wraz z członkami rodziny lub innymi miłośnikami militariów.

Normandy beachImage credit: Surreal Name Given

Operacja Overlord (Władca)

Po latach od bitwy o Dunkierkę, Wał Atlantycki, który przebiegał od północnych krańców Norwegii aż do hiszpańsko-francuskich wybrzeży Atlantyku, był podstawą obrony Hitlera przed inwazją ze strony Wielkiej Brytanii. Z biegiem czasu, fortyfikacje wzdłuż wybrzeża francuskiego zostały wzmocnione, a porty stały się nie do zdobycia. W między czasie alianci gromadzili ludzi, zapasy zaopatrzenia oraz sprzętu wystarczające aby przełamać obronę wroga.

W maju 1943 roku, podczas konferencji w Waszyngtonie, inwazja na pełną skalę na ‘Fortecę Europa’ została zaplanowana na wiosnę 1944 roku pod kryptonimem Overlord (Władca). Od 1942 roku wywiad brytyjski zbierał informacje i prowadził badania dotyczące przypływów i nurtów, zbierał próbki ziemi oraz fotografie francuskiego, belgijskiego oraz holenderskiego wybrzeża. Plaże wybrane do lądowania wojsk musiały być w zasięgu osłony myśliwców z południowej Anglii oraz wystarczająco stałe do przeprowadzenia operacji lądowania. Warunki te pozostawiały do wyboru dwie plaże – Pas de Calais oraz Normandię, pierwsza plaża była wyborem naturalnym jako że drogi dostawy zapasów były znacznie krótsze. Było to również miejsce lądowania najbardziej oczekiwane przez siły niemieckie, które wzmocniły umocnienia Wału Atlantyckiego dookoła Calais.

Siły koalicji wybrały Normandię ze względu na większy element zaskoczenia. W tym samym czasie podwójni agenci przekazywali nieprawdziwe informacje z Londynu do Berlina dotyczące wyboru Calais na planowaną strefę ataku.

Utworzono czwartą brytyjską armię ‘widmo’ rzekomo stacjonującą na północy Anglii, w celu utwierdzenia Niemców w przekonaniu o planowanej inwazji na Norwegię, przez co 27 niemieckich dywizji pozostawało rozlokowanych w Skandynawii. Południowa Anglia stała się magazynem czołgów, broni i zaopatrzenia podczas gdy armia 37 tysięcy robotników tworzyła porty pontonowe w celu przerzucenia zapasów na statki. Marszałek Montgomery powrócił po zwycięstwie w północnej Afryce aby dowodzić operacjami kontynentalnymi w Normandii pod dowództwem generała Eisenhowera. Po wybraniu na miejsce sekretnego lądowania plaż Normandii i rozpoznaniu przypływów ustalono datę ataku na 5 czerwca. Jednakże niekorzystne warunki pogodowe oznaczały przełożenie operacji o 24 godziny. Pierwsze powietrzne lądowania miały miejsce w Ranville gdzie piloci szybowców wylądowali cicho pomiędzy rzeką Orne, a kanałem w Caen w celu przejęcia mostów. Morska inwazja przebiegała wzdłuż wybrzeży regionu Calvados, od Ouistreham do połowy drogi na półwysep Cherbourg. Plażom przypisano nazwy - Amerykanie wylądowali na plaży Omaha i Utah, Brytyjczycy lądowali na plaży Gold (Złota) i Sword (Miecz), podczas gdy Kanadyjczycy na plaży 'Juno'.

Pod koniec dnia alianci przerzucili ponad 155. tysięcy żołnierzy, w tym ok. 26. tys. z powietrza, oraz ponad tysiąc pojazdów i dział. Liczba ofiar sięgnęła 10. tysięcy, głównie na plaży Omaha. Nie udało się od razu osiągnąć planu wyzwolenia miasta Caen ze względu na zaciekły opór przeciwnika. Miasto zostało poważnie zniszczone i zdobyte w pierwszych dniach lipca. W tym samym czasie oddziały amerykańskie rozdzieliły się w celu zdobycia portów w Cherbourgu i Brest przed planowanym wyruszeniem na południe. Po długotrwałym impasie siły amerykańskie wyzwoliły miasto St. Lô, Kanadyjczycy natomiast zdobyli Le Carpiquet (południowe lotnisko w Caen) ponosząc znaczne straty.

To małe i urocze miasteczko posiada wspaniały pomnik upamiętniający Kanadyjczyków, jest to typowy hołd ku czci aliantów w tej części Francji. Ulice noszą imiona dowódców alianckich, natomiast rondo w St. Lô i szkoła jazdy dla ciężarówek noszą nazwę na pamiątkę '6 czerwca'. Odwiedzając Normandię turyści będą pod wrażeniem mnogości pomników i monumentów upamiętniających te wydarzenia. Logistyka mająca na celu wsparcie inwazji była imponująca - 9 czerwca utworzono port pontonowy Arromanches, zbudowany z wielkich wypełnionych stężonym powietrzem tratw zwanych 'skrzyniami', które zwodowano wzdłuż całego kanału i zatopiono w celu utworzenia doków z linami do cumowania. Port został nazwany portem Winstona, po Winstonie Churchillu. Użyto 600 tys. ton betonu aby utworzyć 33 pomosty i 10 mil dryfującej drogi.

Pozostałości tej imponującej i okazałej konstrukcji wciąż są widoczne przy nabrzeżu. Dostawy paliwa zostały zwiększone 12 sierpnia poprzez budowę rurociągu pod dnem oceanu (PLUTO), który transportował paliwo z Isle of Wight do Cherbourga.

Operacja Bluecoat

Operacja Bluecoat

Cherbourg skapitulował dnia 26 czerwca. Niemcy zniszczyli całkowicie port a jego ponowne otwarcie zajęło miesiąc. Zdobycie Caen przez siły amerykańskie, nieustannie wspomagane przez zmasowany nalot bombowy, miało miejsce 10 lipca, a St. Lô zostało wyzwolone przez wojska amerykańskie w dniu 20 lipca. Amerykanie kierowali się przez Brytanię na południe docierając do Falaise, podczas gdy oddziały brytyjskie biorące udział w operacji Bluecoat, przedzierały się pole po polu, wioska po wiosce poprzez lasy Normandii.

Jedna z najkrwawszych bitew w całej Normandii rozegrała się pomiędzy siłami koalicji, a otoczonymi oddziałami niemieckimi pod Falaise. Hitler nakazał swoim oficerom walkę do ostatniego żołnierza. Prawdopodobnie wielu z jego rodaków nie zdawało sobie sprawy z faktu, że zostali otoczeni, a wynikająca z tego rzeź była tak drastyczna, że szacunkowo około 10 tys. niemieckich żołnierzy zginęło podczas trwania walk. Niemiecka armia, znacząco osłabiona została zmuszona do odwrotu, a alianci w niedługim czasie przekroczyli Sekwanę. W wyniku wybuchu powstania w Paryżu kierowanego przez francuski ruch oporu, pomimo, że Paryż wciąż pozostawał w rękach Niemców dowodzonych przez von Choltitza, zdecydowano, że druga armia francuska wkroczy do miasta. Von Choltitz poddał miasto 25 sierpnia 1944 roku.​

Image credit: Håkan Dahlström​

ZOSTALIŚMY NAGRODZENI​​

Jesteśmy dumni, że zostaliśmy uznani za Wiodącego Operatora Promowego w Europie w 2017 roku (Europe's Leading Ferry Operator 2017) w ramach World Travel Awards. Tytuł Wiodącego Operatora Promowego w Europie oraz na Świecie utrzymujemy od 6 lat!
awards​​​​​​