Historia DFDS

Przez ponad 150 lat DFDS było częścią Duńskiej historii duńskiego przemysłu oraz żeglugi. Nasza podróż rozpoczyna się w 1866 roku, kiedy to C.F. Tiegen zjednoczył trzy największe Duńskie firmy operujące statki parowe.

Nowo utworzona firma DFDS stała się międzynarodowym operatorem promowym przewożącym pasażerów jak i towary przez Morzę Północne oraz Bałtyk, następnie przez Morze Śródziemne. Przez dziesiątki lat DFDS operowało statki do obu Ameryk, lecz trasy te zostały zamknięte w 1935 roku.

Wraz z rozwojem transportu lądowego, usługi logistyczne stały się częścią DFDS, rozwijając się znacznie w latach 1960-tych.

W 1982, DFDS na krotki okres czasu oferowało przeprawy promowe między Nowym Yorkiem i Miami, lecz nie spełniły one oczekiwań i zostały one zakończone w 1983, co było jednym z powodów restrukturyzacji firmy. Zamknięto przeprawy przez Morze Śródziemnomorskie oraz do USA oraz Ameryki Południowej, i skoncentrowano wysiłki na usprawnienie usług logistycznych. W 1998 firma połączyła się z Dan Transport stając się jednym z większych operatorów spedycyjnych i logistycznych w północnej Europie.

W 2000 roku strategia DFDS skupiła się na spedycji morskiej, co zaowocowało naturalnym rozwojem tras pasażerskich oraz towarowych, poprzez mniejsze fuzje. Połączenie się z Norfolkline​ w 2010 zakończyło transformację firmy w jedną z bardziej znaczących operatorów usług morskich.

DFDS stało się największą korporacją z powodzeniem łączącą transport morski oraz logistykę lądowa w północnej Europie.

Historia DFDS

Początki DFDS (1866–1869)

W 1866 trzy największe Duńskie firmy transportowe zostały zjednoczone pod nazwą DFDS, „Det forenede Dampskibs-Selskab” („Zjednoczona Firma Statków Parowych”). DFDS nadal kursuje na trasach sięgających czasów założenia firmy, które łączyły Danie z Norwegią.

Założyciel firmy Carl Frederik Tietgen, urodziny został w Odense w 1829 roku. Po ukończeniu szkoły, pracował jako praktykant u kupca. Od młodego wieku zaskakiwał swoje otoczenie swoją pamięcią oraz spostrzegawczością. Mając 20 lat odwiedził Manchester, które w owych czasach było stolicą finansów oraz handlu w XIX wieku, po powrocie do Kopenhagi rozpoczął działalność kupiecką.

Pierwsze 19 statków rozpoczęło żeglugę z Kopenhagi wraz z początkiem 1867 roku.

Otwarcie portu w Esbjerg (1870–1879)

W 1873 otwarto port w Esbjerg, jedyny na zachodnim wybrzeżu Danii. Od 1875 roku DFDS rozpoczęło przeprawy z Esbjerg do Anglii, najpierw do Thameshaven, później do Harwich.

Nowe trasy dodano do oferty firmy – przeprawy z Esbjerg do Londynu, Grimsby, Newcastle i Hamburga.

Esbjerg stał się drugim największym (po Kopenhadze) portem w Danii. Na początku przewożono głownie zwierzęta rolne, później eksporty stanowiły głownie produkty rolnicze.

1880–1920

W latach 1880-tych firma DFDS powiększyła swoją flotę, stając się jedną z 10 największych tego typu firm na świecie.

Posiadała największą ilość statków parowych na świecie.

Ze względu na pogarszający się stan zdrowia C.F. Tiegen przeszedł na emeryturę w 1896 roku.

W 1898 DFDS kupiła firmę Dampskibsselskabet Thingvalla, oraz zaczęła oferować przeprawy ze Skandynawii Do Ameryki Północnej, kursując na trasie Stettin-Kopenhaga-Christiania-Nowy York. 

Połączenie obsługiwały cztery statki parowe.

Okres pierwszej wojny światowej (1901–1920)

Pierwsza wojna światowa spowodowała utrudnienie dla pracowników oraz usług firmy, dużą ilość sprzętu skonfiskowały władze niemieckie oraz brytyjskie.

Od firmy wymagano pomoc w przewozie niezbędnych towarów do Danii, głównie węgla oraz paszy. Rząd Brytyjski także zażądał pomocy w transporcie węgla.

Statki kursujące do USA wypożyczono amerykańskim firmom logistycznym, które używane były na trasach między Stanami a Ameryka Południową, oraz Indiami.

W 1920 statek SS A.P. Bernstorff towarzyszył królewskiemu jachtowi z królem Krystianem X oraz królową Aleksandrą meklemburską na pokładzie w trakcie ceremonii re-unifikacji w południowej Jutlandii.

Ograniczenia Imigracyjne do USA (1921–1939)

Trasa emigracyjna Libau-Danzig-Copenhagen stała się „dopływem” trasy promowej dla Scandinavian-American Line.

W 1921 Stany Zjednoczone wprowadziły ograniczenia imigracyjne, co spowodowało mniejszy popyt na usługi promowe. 

W 1935 statek Frederik VIII por raz ostati wybrał się w kurs z Nowego Yorku do Kopenhagi.

W 1937 większość działalności firmy, która została przerwana na okres wojenny została wznowiona. 

Otwarto nową trasę z Lewantu do Kopenhagi. 

W tym samym roku trasę Stettin-Kopenhaga-Oslo podzielono na dwie, Kopenhaga-Oslo, oraz Kopenhaga Stettin. Statek M.S. Kronprions Olav zaczął kursowac na trasie Kopenhaga-Oslo.

DFDS traci 31 statków w okresie wojny (1940–1945)

Niedługo po wybuchu drugiej wojny światowej w 1939, zaprzestano kursować na trasach Esbjerg-Harwich oraz Kopenhaga-Oslo, a statki zacumowano. Inne trasy zrestrukturyzowano, lub zakończono.

Po okupacji Danii w 1940 roku większość skatów zacumowano, a firma DFDS utraciła kontrolę nad 31 statkami. Statki kontynuowały kursować na krótszych trasach w obrębie Danii.

Niemcy regularnie wywierały presję na duńskich armatorów w celu wykupienia lub zakupu tonażu, co stało się koniecznością. Łącznie wypożyczono 12 statków, w tym większość najnowszych statków pasażerskich. 9 oddano po ukończeniu wojny, ale znajdowały się one w opłakanym stanie.

Przed okupacją Danii 9 statków należących do DFDS zatopiono, firma straciła 31 statków, a na wskutek działań wojennych około 300 ludzi utraciło życie.

DFDS

Kolejne straty z powodów wojny (1947–1949)

W 1946 M.S. Kronprins Fredrik rozpoczął żeglugę na trasie Esbjerg-Harwich, był to pierwszy ze statków, który wyposażony był w radar.

Najpoważniejszą stratą dla firmy związaną z wojną było zatonięcie statku Kjobenhavn, gdy natrafił na minę. Pięć ludzi straciło życie, gdy miną wybuchła napotkana przez statek Ivan w 1949, a także w 1950 gdy zatonął także statek Frigga.

Aby zastąpić część utraconych statków, zakończono budowę prawie ukończonych statków silnikowych, która została wstrzymana w oczekiwaniu na zakończenie wojny. Stopniowo uruchomiano usługi na trasach, które zostały przerwane od początku wojny.

W 1949 roku tonaż statków motorowych przewyższał tonaż statków parowych – po raz pierwszy w historii Spółki.

DFDS wprowadza usługi „od drzwi do drzwi” (1950–1960)

Jako jeden z pierwszych przewoźników, firma DFDS wprowadziła filozofię „od drzwi do drzwi”, gdy statki Riberhus i Axelhus zaczęły świadczyć usługi na trasach krajowych w 1950. Oba statki zostały specjalnie zaprojektowane do przewozu małych, drewnianych „kontenerów”.

W roku 1957 firma Nordana Line rozpoczęła obsługę cargo na trasie Zatoki Meksykańsko-Śródziemnomorskiej. Po raz pierwszy w historii DFDS firma zaczęła odgrywałć rolę pośrednika handlowego.

Z biegiem czasu akcje DFDS zostały rozdysponowane wśród wielu akcjonariuszy, a Spółka mogła być w istocie opisana jako „własność ludu”.

Statek M.S. England rozpoczyna kursować na trasie Esbjerg-Harwich (1961-1965)

W 1964 J. Lauritzen posiadał ponad 50% kapitału zakładowego DFDS, a armator Knud Lauritzen i dyrektor Henry Jensen zostali wybrani do zarządu Spółki, lecz DFDS nadal prowadzono jako niezależną firmę.

Kapitał akcyjny został zwiększony z 80 mln DKK do 120 mln DKK. Statek M.S. England wprowadzono do użytku na trasie Esbjerg-Harwich i zaplanowano usługi Ro-ro na połączeniach promowych między Sjællands Odde a Ebeltoft.

W 1965 roku rozpoczął działalność Departament Racjonalizacji Transportu, który później stał się dywizją DFDS Transport. 

Statek M.S. Akersuch, pierwszy statek pasażersko-samochodowy, który mógł przewozić ciężarówki i naczepy, rozpoczął kursować na trasie Frederikshavn-Oslo.

Obchodzimy 100 urodziny! (1966-1969)

Nasze stulecie obchodzono przyjęciem na pokładzie statku M.S. England w Kopenhadze. Specjalny występ w Teatrze Królewskim został zorganizowany dla pracowników, a uroczysta kolacja odbyła się w budynku Starej Giełdach, a specjalnym gocmi byli duński król, królowa i dwie księżniczki. W dniu stulecia flota DFDS składała się z

  • 13 statków pasażerskich
  • 53 statków towarowych
  • 4 holowniki
  • 39 barek

Całkowity tonaż brutto wynosił 188.725 ton lub 215.640 ton łącznego tonażu. Spółka także posiadała udziały w

  • Mols Line A/S
  • Hotel Codan A/S
  • Elsinore Shipyard A/S
  • Frederikshavn Shipyard A/S

Do planów na przyszłość należało

  • budowę 25 statków
  • wprowadzenie statkow ro-ro Suffolk oraz Sussex
  • wprowadzenie nowych statków na trasach do obu Ameryk
  • ostatni parowiec, Botnia sprzedano po 50 latach pod banderą DFDS

W 1967 na kominach statków umieszczono białe krzyżem charakterystyczne dla DFDS. Na trasie Kopenhaga-Oslo zaczęły kursować statki Kong Olav V oraz Princesse Margrethe. Rozbudowano także terminal kontenerowy w Esbjerg.

Przewozy towarowe stają się przewozami ro-ro (1970–1980)

Krajowy ruch pasażerski został przerwany w 1970 a krajowy transport towarowy w 1971. Zakończył się wielki rozdział w historii DFDS.

Usługi pasażerskie przez Morze Śródziemnne z Genui do Tunisu i Malagi rozpoczęto w 1971.

Wymóg transportu samochodów gwałtownie wzrastał na początku lat siedemdziesiątych. Flotę przekształcono aby wszystkie trasy pasażerskie DFDS były obsługiwane przez statki pasażerskie typu roll-on/roll-off („ro-ro”).

Jednocześnie ruch pasażerski DFDS został przekształcony w "hotele pływające", a podróż promem stała się częścią wakacji.

W 1972 konwencjonalne przewozy towarowe zostały przekształcone w ruch ro-ro. Flota została zredukowana do 20 statków poprzez sprzedaż statków, które nie przynosiły zysków. Hotel Codan oraz inne nieruchomości zostały także sprzedane.

DFDS zaczął „wychodzić na brzeg”, Spółka założyła swoją firmę zajmującą się transportem lądowym po przejęciu firmy transportowej E.O.Hooks Ltd. w 1975 oraz Th. Pedersen & Søn Aps, a także Marsden Freight Services Ltd. w 1976 roku.

Nowy oddział logistyczny oraz zintegrowanym systemem transportowym door-to-door stał się rzeczywistością. W 1977 DFDS osiągnęła wiodącą pozycję na rynku w tego typu usługach między Danią a Anglią.

W 1978 roku statek pasażerski Dana Anglia wyruszył w pierwszy rejs przez Morze Północne wraz z statkiem ro-ro Dana Maxima. Rozpoczęła się także współpraca z Tor Line AB.

Zakup Tor Line AB (1981–1990)

Firma DFDS rozpoczęła usługi między Hamburgiem a Harwich, po przejęciu niemieckiej firmy Prinzenlinien w 1981 roku oraz statków Prinz Hamlet oraz Prinz Oberon.

W 1982 DFDS przejęła firme logistyczną Tor Line AB i sześć statków ro-ro na czas określony, rozpoczęły się skandynawskie rejsy morskie. Niestety w pierwszym roku przyniosły duże straty i zrezygnowano z tej usługi.

W 1983 roku firma została zreorganizowana. Nowy plan został wprowadzony w życie, zrezygnowano z nierentownych tras oraz usług, sprzedawano i zmniejszono liczbę pracowników. Operacja Scandinavian World Cruises została przerwana, a Nordana Line i Mols Linien zostały sprzedane.

W 1985 roku Niels Bach przejął kierownictwo nad Spółką. W 1986 DFDS został podzielono na w cztery działy: Pasażerski, Transportowy, Tor Line, oraz Rekreacyjny. Po raz pierwszy od pięciu lat doprowadziło to do pozytywnego wyniku.

W 1987 Transport i Rekreacja połączyły się pod nazwą DFDS Transport. W ramach kontynuacji internacjonalizacji w 1988 podjęto decyzję o wprowadzeniu nazwy handlowej Scandinavian Seaways dla dywizji pasażerskiej.

Dwa lata później rozpoczął się projekt Quality Crew, który polepszył jakość obsługi na statkach pasażerskich. W tym samym roku firma DFDS Transport rozpoczęła działalność w zakresie transportu lotniczego i rozszerzyła działalność logistyczną.

PEARL SEAWAYS

Nowy port w Immingham (1991–1998)

Odnowienie floty pasażerów na trasie Kopenhaga-Oslo rozpoczęło się od przejęcia w 1990 statków Queen of Scandinavia oraz Crown of Scandinavia.

W 1992 roku DFDS przejął Danish Food Transport, a nazwa została zmieniona na DFDS Food Transport. Po dwóch latach przygotowań nowe logo DFDS zostało wprowadzone w 1993 roku, odświeżając branding DFDS.

W latach dziewięćdziesiątych przejęto kilka firm, w tym

  • Scan-Service
  • Georges de Ryck & Co
  • Elbe-Humber Line
  • Enterprise Freight
  • Dan-Liet Line
  • Denmark Vejle Transport

a także firmy przewozowe

  • Transport-Service
  • Dahlqvists Åkeri
  • Blueflite
  • ASAP Scandia
  • John T. Howard
  • TLM
  • Spetra

W 1995 operację rozpoczął nowy wspólny port Spółki DFDS w Immingham (Anglia) pod nazwą DFDS Nordic Terminal. Wszystkie transporty towarowe ro-ro w Wielkiej Brytanii koncentrowały się w Immingham i Harwich.

DFDS Travel i Maersk Travel połączyły się pod wspólną nazwą Maersk-DFDS Travel - największym duńskim biurem podróży służbowych.

Firma Tor Line wprowadziła koncepcję „mostów” Anglo Bridge, EuroBridge i Short Bridge oraz cztery nowe systemy transportowe. W 1998 DFDS przejął terminale Volvo i Stora-Enso w Immingham. Firma zaczęła także obsługiwać nowe terminale w Venlo, w Holandii, oraz w Birmingham i Manchesterze (w Anglii).

Prezes i Dyrektor Niels Bach przeszedł na emeryturę po 14 latach, a Thorleif Blok został nowym prezesem i CEO.

Zaktualizowano także tożsamość wizualną DFDS. Zdecydowano się na włączenie przedrostka DFDS w nazwach wszystkich operacji Spółki.

​Od 1990 po dzień dzisiejszy

Przejęcie Dan Transport w 1999 było jednym z największych w historii DFDS, lecz po prawie dwóch latach sprzedno nową dywizję firmie DSV, a główny nacisk położony był na poprzednią działalność ro-ro i transport pasażerski na nocnych trasach.

W czerwcu 2001 rzostała sfinalizowana umowa nabycia 76,36% udziału w litewskiej firmie żeglugowej LISCO. Lys-Line Rederi AS i Lys-Line AS zostały przejęte przez DFDS w 2005. W sierpniu 2005 r DFDS zakupiła 66% holenderskiego przedsiębiorstwa logistycznego holenderski Halléns NV.

W 2001 do floty dołączył statek pasażerski Pearl of Scandinavia, rozpoczął żeglugę trasie Kopenhaga-Helsingborg-Oslo.

Trasa pasażerska Cuxhaven-Harwich została otwarta w marcu 2002 roku, lecz została zamknięta w 2005 roku ze względu na rosnącą konkurencje ze strony tanich linii lotniczych oraz zaprzestanie bezcłowej sprzedaży na pokadach między krajami UE w 1999.

Na trasie Esbjerg-Harwich uruchomiono nową koncepcję statków typu ro-pax (roll-on/roll-off passenger), kiedy to statek Dana Gloria rozpoczęła kursować w 2002.

W 2003 siedziba spółki DFDS została przeniesiona z Sankt Annæ Plads w Kopenhadze, gdzie znajdowała się od 1871 roku. W 2004 nowy terminal promowy zosta otwarty w Kopenhadze, a biura DFDS Seaways przeniesiono do Oslo.

W latach 2004-2006 na trasach na Morzu Bałtyckim zakupiono dwa statki typu ro-pax. Kupiono nowy statek pasażerski Princess of Norway.

W 2005 kupiono kolejny statek pasażerski King of Scandinavia, który przystosowano do żeglugi na trasie Amsterdam-Newcastle.

W 2006 przejęto przewoźnika kontenerowego Norfolk Line Containers BV. W 2009 Tor Ficiara wyposażono w filtry, aby zminimalizować siarkę i inne zanieczyszczenia.

W 2010 DFDS połączyła się z Norfolkline​ z AP Møller-Maersk. Norfolkline obsługiwała trasy przez Kanał La Manche, Morze Północne i Morzu Irlandzkie. Norfolkline prowadziła także znaczne działania logistyczne.

W 2010 DFDS wprowadziła nową strategię brandingową, statki oraz przyczepy przemalowano na nowe kolory, a nowe nazwy DFDS Seaways i DFDS Logistics zastąpiły wszystkie poprzednie nazwy. Nowe logo firmy, wciąż oparte na krzyżu maltańskim, który od 1866 roku jest częścią logo firmy, zostało zaktualnione w 2015 roku.

DFDS

ZOSTALIŚMY NAGRODZENI​​

Jesteśmy dumni, że zostaliśmy uznani za Wiodącego Operatora Promowego w Europie w 2017 roku (Europe's Leading Ferry Operator 2017) w ramach World Travel Awards. Tytuł Wiodącego Operatora Promowego w Europie oraz na Świecie utrzymujemy od 6 lat!
awards​​​​​​